اثرات مایکوتوکسین ها بر دستگاه ایمنی طیور(1)

اثرات مایکوتوکسین ها بر دستگاه ایمنی طیور (1)

مایکوتوکسین ها سموم مشتق شده از محصولات قارچی اند که برای انسان ، گیاهان و حیوانات مضر هستند. مایکوتوکسین ها باعث ایجاد ضایعات مختلفی بر اساس ساختمان خاص توکسین می شوند که تشخیص را بعلت ایجاد علائم متفاوتی که ایجاد میکنند با مشکل همراه می سازند. تا به امروز در حدود 500 مایکوتوکسین متفاوت شناسایی شده اند که در بیش از 30% از غلات در سراسر جهان تولید می شوند .
     
                                         

این سموم باعث بروز اثرات مضر گوناگونی درطیور میگردند.خسارات اقتصادی این سموم شامل کاهش تولید، افزایش وقوع بیماری ها دراثر سرکوب ایمنی و ضایعات وارده به ارگانهای حیاتی اغلب بیشتر از خسارات ایجادشده در اثر علائم بیماری حاد یا تلفات ناشی از مسمومیت در اثر مایکوتوکسینها می باشد . سرکوب ایمنی در طیور توسط فاکتورها و عوامل گوناگونی مانند تغذیه ، مدیریت ، بیماری ، استرس و غیره صورت می پذیرد. دریافت مایکوتوکسینها در سطوح پایین حتی اگر موجب  بروز علائم بالینی مایکوتوکسیکوزیز نگردند ، می توانند باعث سرکوب عملکرد سیستم ایمنی گشته و در نتیجه مقاومت پرنده را در برابر بیماری های عفونی کاهش دهند. اثرات سرکوب ایمنی مایکوتوکسینها ناشی از صدمات وارده بر پرولیفراسیون و تمایز سلولی لنفوسیتها است. این سلولها در فعالیتهای ایمنی نقش مهمی داشته و بین اجزا سلولی و هومورال سیستم ایمنی توازن برقرار میکنند.

                                   
آفلاتوکسین و پاسخ ایمنی

آفلاتوکسین B1 دارای بیشترین توانایی بروز اثرات بیولوژیکی است . آفلاتوکسین B1  قابلیت باند شدن با DNA و RNA را داشته و همچنین از سنتز ماکرومولکولها بصورت تداخل با رونوشت برداری و در نتیجه سنتز پروتئین ها  جلوگیری می کند. ممانعت از پروتئین سازی و ایجاد هایپوپلازی تیموس از اثرات مهم آفلاتوکسین B1  میباشد.
1. تاثیر بر تولید آنتی بادی

سطوح بالای آفلاتوکسین B1 (0.3-6 mg/kg) باعث ایجاد اثرات هیستوپاتولوژیکی مهم در بورس فابرسیوس می گردد.آنالیز ایمونوگلوبولینهای پرندگان نشان می دهد که میزان Ig G و Ig A دچار کاهش شده در حالیکه میزان Ig M تحت تاثیر قرار نمی گیرد.

 2. تاثیر بر روی سیستم غیر اختصاصی ایمنی

سیستم کمپلمان یک کمپلکس غیر اختصاصی ایمنی است که از لحاظ آنتی ژنیکی حالت اختصاصی نداشته و در بسیاری از فعالیتهای ایمونولوژیکی ، مکانیسمهای کلیرنس و واکنشات التهابی دارای نقش اساسی اند. نقش آفلاتوکسین B1 سرکوب کمپلمان C4 است که برای فعالیت کلاسیک سیستم کمپلمان ، فعالیت همولیتیکی ، لیز باکتریایی و غیره ضروری است این کاهش عملکرد در نتیجه اثرات افلاتوکسین بر روی عملکرد کبد و ماکروفاژهاست که هر دو در شکل گیری C4 دخیل اند.
3. اثر بر روی پاسخ ایمنی سلولی

آفلاتوکسین B1 اثر سرکوب ایمنی خودرا از طریق ساپرس کمّی تولید لنفوکینها توسط سلولهای T بجای می گذارد. دریافت خوراکی آفلاتوکسینها باعث هیپوپلازی شدید کورتکس تیموس می شود .

4. کاهش مقاومت در برابر عفونتهای خاص

آفلاتوکسنها باعث کاهش فعالیت فاگوسیتی توسط ماکروفازها می شوند. اثرات آفلاتوکسینها بر مقاومت در برابربیماری ها بسیار متغیر بوده و بستگی به درگیری با عفونتهای مختلف، حساسیت میزبان به آفلاتوکسینها و تاثیر متقابل آنها دارد. مقاومت در برابر پاستورلوز در طیور بطور حتم تحت تاثیر آفلاتوکسینها قرار می گیرد در حالیکه درمورد بیماری نیوکاسل اینطور نیست.

5. مکانیسمهای سرکوب ایمنی آفلاتوکسینها

ممانعت از ساخت پروتئینها: سیستم کمپلمان و لنفوکینهایی که توسط بافتهای حساس به سموم آفلاتوکسین مانند کبد و لنفوسیتهای T تولید می شوند بطور معنی داری تحت تاثیر قرار می گیرند. کبد و لنفوسیتهای T در ایجاد و تنظیم پاسخهای ایمنی و کلیرنس سلولی دخالت دارند. سرکوب عمل فاگوسیتوز و بدنبال آن کاهش ارائه آنتی ژن توسط ماکروفاژها یکی از کلیدهای اصلی سرکوب ایمنی توسط سموم آفلاتوکسین می باشد. کلاسهای معینی از ایمونوگلوبولینها مثل IgG و IgA نسبت به سایر ایمونوگلوبولینها بیشتر تحت تاثیر این سموم قرار گرفته ودر نتیجه باعث حساسیت بیشتر پرندگان در مقابل پاتوژن های گوناگون می گردند.                                         

                                                                                            

(گروه تحقیق و توسعه کارخانه خوراک و مکمل سازی دام وطیور رضوان)

تاریخ ارسال: سه شنبه 10 بهمن 1396