حفظ سلامت روده کلیدی جهت تولید محصولات عاری از آنتی بیوتیک

حفظ سلامت روده کلیدی جهت تولید محصولات عاری از آنتی بیوتیک
حفظ سلامت روده و ایمنی آن کلید تولید محصولات عاری از آنتی بیوتیک می باشد. آنتی بیوتیک­ها از زمان گذشته تا بحال بطور گسترده جهت به حداقل رساندن تاثیرات بیماری های روده ای بکار می روند و چالش اصلی یافتن جایگزین برای آنتی بیوتیکها جهت حفظ سلامت گله می باشد. هدف پیشرفتهای ژنتیکی در تولیدات مدرن مرغ گوشتی بصورت افزایش وزن متوسط روزانه با اخذ دان کمتر و حصول گوشت بیشتر می باشد که دستیابی به آن باعث افزایش فشار بر روی عملکرد دستگاه گوارشی می گردد. ایجاد حالت توازن بین فلور روده و میزبان و محیط دستگاه گوارشی کلید حفظ سلامت روده است.

روده سالم

یک روده سالم حاوی اجزاء کارکردی و فیزیولوژیکی چندگانه شامل هضم و جذب موادمغذی، متابولیسم میزبان، تولید انرژی، بالانس میکروفلورروده و ایمنی مخاطی می باشد. یک روده سالم تنها یک روده عاری از بیماری نیست. یک روده سالم ارگان موثر هضمی است که می تواند محافظت خوبی بر علیه بیماری داشته باشد و از عهده تغییرات برآید. استرس های تولید می تواند منجر به بروز پاسخهای التهابی گردد. میکروفلور روده میزبان در بروز پاسخ التهابی میزبان دخیل بوده و چنین پاسخی می تواند باعث افزایش هزینه کارآیی دان و عملکرد رشد گله شود. تنها روده سالم می­تواند حداکثر مقدار مواد تغذیه ای را هضم و جذب نماید. اگر لوله گوارشی آسیب ببیند نیاز پرنده به انرژی و پروتئین افزایش یافته و از طرفی مواد غذایی قابل دسترس را کاهش داده و درنتیجه میزان وزن گیری روزانه تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

حفظ سلامت روده بدون مصرف آنتی بیوتیک

یک برنامه موثر سلامت روده باید بر روی بهبود و توسعه غشا جذبی روده و حفظ یکپارچگی آن تمرکز کندکه دراین میان فلور روده دارای نقش حیاتی است. زمانی که فلور روده با پاتوژن ها رقابت می کند می­تواند به تحریک توسعه زودهنگام انتروسیت ها کمک کند. هدف از برنامه سلامت روده محافظت از سلامت گله توسط حفظ فلورنرمال بلافاصله پس از هچ بوده که نیازمند اجرای راهکارهای مختلفی است.

  1. تقویت روده با فلور مطلوب که از استقرار پاتوژن ها جلوگیری کند.
  2. آماده سازی محیط دستگاه گوارش جهت کمک به استقرار سریع فلور مطلوب که این هدف باعث افزایش بلوغ انتروسیت های روده شده ودر هضم وجذب موثر کمک شایانی خواهدکرد.
  3. از ثابت شدن پاتوژن ها درفلور روده جلوگیری کند.
  4. مدیریت مناسب فلور روده که به حذف رقابتی کمک کرده و از استقرار پاتوژن ها ممانعت می­کند.
  5. میزان هضم وجذب با کاهش تجمع سوبستراها در لوله گوارشی بهبود می­یابد.

استراتژی های چندگانه مذکور، باعث بهبود یکپارچگی غشاء روده شده و میزان جذب افزایش خواهد یافت. برنامه توسعه یافته در دانشگاه جورجیا توسطDr.S.R.Collet  نشان می­دهد که بهبود میزان رشد بوسیله حفظ سلامت روده حاصل می گردد. این برنامه شامل بذرافشانی (seeding) روده با میکروب های مفید، تغذیه (feeding) فلور مفید بوسیله خلق محیط مناسب تا به آنها اجازه تکثیردر محیط روده داده شود و در نهایت وجین کردن (weeding) جهت حذف انتخابی فلور مضر با استفاده از کاربرد پروبیوتیک هایی که از استقرار پاتوژن ها ممانعت می کند.

بذرافشانی (Seeding)

بذر افشانی روده با فلور مفید با گله مادرآغاز می گردد. زمانی که تخم مرغ ها قبل از تخم گذاری سطح استریل داشته باشند مکان تخمگذاری شانس اول برای آلودگی است و سطح آلودگی به میزان105-103 CFU درهرتخم مرغ تحت شرایط پاکیزه و 108-107 CFU در شرایط آلوده متغیر است. آلودگی های پوسته اولین بذرافشانی را برای جوجه انجام داده و باعث کلونیزاسیون درروده در زمان هچ می گردند. دستکاری مثبت فلورگله مادر شانس اول جهت بذرافشانی جوجه های گوشتی با فلورمفید روده می باشد. درسال 2001 Fernandez  و همکاران گزارش کردند که تغذیه گله های مادر با پری بیوتیک ها باعث افزایش فلورنرمال روده می­گردد. همچنین استفاده از تغذیه مستقیم میکروبی (پروبیوتیک ها) درجوجه های یک روزه درکارخانه های جوجه کشی جهت جایگزینی فلورمفید قبل از انتقال جوجه ها به سالن دارای اهمیت حیاتی است. مدیریت مناسب سالن های پرورش بخصوص کنترل تهویه که کیفیت بستررا تحت تاثیرقرارمی دهدکلیدی برای موفقیت سراسری است. Hofacre  و همکاران (2003) بیان کردند استفاده از پروبیوتیک ها منجربه بهبود شرایط ناشی از کلونیزاسیون روده با میکروبهای مطلوب می شود. اولین ارگانیسم های بکاررفته جهت این منظور گونه های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و استرپتوکوکوس فاسیوم می باشند. کنترل رطوبت نسبی به خصوص در طی دوره پرورش جهت ممانعت از پرولیفراسیون کلستریدیوم، آیمریا و سایرارگانیسم های پاتوژن ضروری است.

تغذیه (Feeding)

این مرحله شامل کاربرد اسیدهای ارگانیک جهت کاهش سطوح PH است که رشد و توسعه باکتری های مفید را تحریک کرده و نتیجه این عمل حضورویلی (پرز) های سالم با بیشترین ظرفیت جذبی و به حداقل رساندن حضور باکتری های پاتوژن در دستگاه گوارشی است.

وجین کردن (Weeding)

اکثر باکتری ها جهت کلونیزه شدن در دستگاه گوارش نیاز به اتصال به سطوح اپیتلیال روده دارند. آن ها این عمل را از طریق برآمدگی های کربوهیدراتی مثل لکتین ها انجام داده که نقش آنها شناسایی قندهای سطحی اپیتلیال می باشد. تعداد زیادی از پاتوژنهای روده ای از طریق فیمبریای خود به این قندها متصل می شوند که قادر به شناسایی مانوز می باشند. ترکیبات مانان الیگوساکارید (MOS) قادر به ثابت نگهداشتن فلور روده می باشند. استفاده از این ترکیبات باعث افزایش سطح پرزهای روده شده که نشان دهنده روده سالم بوده که جذب مواد غذایی را بهبود می­بخشد. افزایش میزان ظرفیت جذبی روده باعث افزایش معنی دار وزن بدن خواهد گشت. کاربرد پروبیوتیک و پری بیوتیک سبب ازدیاد باکتری های مفید در دستگاه گوارش شده و با اثرات سینرژیسمی، بیماریزایی, شانس بقا و استقرار باکتری های مضر را در دستگاه گوارش کاهش می دهند.

منبع:

Gut health and immunity is key in antibiotic-free production.J.World Poultry(2018),vol.34,no.5,pp.23-25

 

تاریخ ارسال: سه شنبه 10 مهر 1397